De HERMÈS-shawl van tante Lily
Mijn tante Lily, de zus van mijn oma Henriette, beloofde haar moeder op diens sterfbed dat ze haar leven aan god zou gaan wijden en het klooster in zou gaan.
Ze had eigenlijk haar hart verloren aan een knappe Ier.
Mijn vader die toen nog best jong was, moest naar Ierland om de beste man het slechte nieuws te brengen.
Zo werd ze non in het talenklooster Regina Coeli in Vught en gaf daar Franse les.
Ze kreeg daar kost en inwoning en haar dagelijkse kleding was meestal een gift van de bewoners uit de omgeving.
Iemand doneerde een keer deze geweldig zijden shawl met paarden van HERMÉS.
Mijn tante gaf mij de shawl cadeau omdat ik hem zo mooi vond. Zo ligt er eigenlijk al 40 jaar een schitterend kunstwerk in mijn kast.
Ik doe hem af en toe om en denk aan Tante Lily maar dan gaat hij ook meteen weer af want ik blijk geen HERMÉS-meisje te zijn.
Net als de shawl is een goed gekozen kunstwerk een fijn cadeau dat een blijvende herinnering vormt aan een speciaal moment of persoon.

