Het botersnoepje
Vandaag kwam er een moeder met hoogzwangere dochter. De moeder had al meerder kunstwerken van haar dochters gekregen. Vandaag kocht ze een heel klein werkje van Gea Slotman voor zichzelf. Een miniatuurtje van zo’n geel geruit botersnoepje. Zo’n beetje het meest vieze, in mijn optiek. Ze moest denken aan haar oudere broer die een aangeboren ziekte had en nooit ouder dan vijf zou worden. Als haar broertje niet op het potje wilde blijven zitten, kreeg hij van haar moeder altijd zo’n snoepje. Dat liet hij dan tussen zijn benen uit zijn mond vallen in het potje. ‘Toen ik het werkje zag, moest ik aan mijn broer denken. Ik hoef niet te huilen hoor! Gewoon een fijne herinnering.’

