ALBERT

Voor een opening van een nieuwe expositie laat ik graag Albert voorrijden. Tip van de buurvrouw! (Die heeft wel meer goede tips). Ik vond het altijd nogal overdreven want ik kan toch alles zelf?! Dus ook een beetje boodschappen sjouwen. In de praktijk blijk ik met twee banen niet heel veel tijd over te houden voor huishoudelijke zaken en dus ging ik een paar jaar geleden overstag voor Albert.

Goed, Albert rijdt voor en ik ren zoals altijd naar buiten om te helpen. Ik ben sterk genoeg om een kratje te tillen en hoewel Albert ‘tot in de keuken’ bezorgd, is de galerie met alle kunstwerken best een lastig afleveradres. “Zal ik een kratje tillen?” vraag ik. Nee, dat hoeft niet. Hij tilt de twee best zware kratjes zelf.

Bij de smalle oude originele deur uit 1880 stoot de bezorger tegen mijn pas geschilderde entree. “Pas op!” roep ik! De bezorger schraapt langs de deur en wijkt iets naar achter. In die beweging stoot hij een beeld van een schaap, in de etalage om. Boem! Oor van schaap en een deuk in de etalage. Ik vloek kort maar krachtig. De kratten worden neergezet en de man zegt: “U had wel even kunnen waarschuwen dat ik op moest passen”. “Volgens mij moet je altijd oppassen” antwoord ik in een laatste poging vriendelijk te blijven. Waarop hij meteen reageert en zegt dat er gelukkig 2- seconde lijm bestaat!

De schadeclaim loopt nog….to be continued!