Kiki Demelinne has been making ceramics since 2003. Her figures are recognisable by their movement and their proportions — and by the little joke she likes to hide in them. What stands out is the combination with other materials, such as textile and paper, and her use of colour.

“I try to keep my work close to childlike, powerful forms, to show what matters.” For embellishment she prefers bright colours to unnecessary shapes. Since 2008 she has also worked in bronze, which gives her a great deal of satisfaction. Alongside that she makes excursions into printmaking — silkscreens — and into pass-on boxes, in which written secrets can be shared.

That childlike quality is not a chance choice. She teaches art to children and stands in front of a primary school class two days a week: “My way of keeping in touch with the child in myself, my source of inspiration.”

At ARTACASA it is mainly her small ceramic figures, often on a plinth of beachcombed wood, salvaged wood or a block from a set of building blocks, and sometimes with plastic she found on the North Sea beach: a little woman in the wind, a man with a dog, a pink woman with a flower cart.

Kiki Demelinne maakt sinds 2003 keramiek. Haar beelden zijn te herkennen aan de beweging en de verhoudingen — en aan het grapje dat ze er graag in verstopt. Bijzonder is de combinatie met andere materialen, zoals textiel en papier, en het kleurgebruik.

„Ik probeer mijn werk dicht bij kinderlijke krachtige vormen te houden, laten zien wat ertoe doet.” Voor verfraaiing verkiest ze heldere kleuren boven onnodige vormen. Sinds 2008 werkt ze ook in brons, waar ze veel voldoening uit haalt. Daarnaast maakt ze uitstapjes naar grafiek — zeefdrukken — en naar doorgeefkistjes, waarin briefgeheimen gedeeld kunnen worden.

Dat kinderlijke is geen toevallige keuze. Ze geeft kinderen beeldende kunstlessen en staat twee dagen per week voor de klas op een basisschool: „Mijn manier om feeling met het kind in mezelf te houden, mijn inspiratiebron.”

Bij ARTACASA staan vooral haar kleine keramische figuren, vaak op een sokkel van juttershout, sloophout of een blokje uit een blokkendoos, en soms met plastic dat ze op het Noordzeestrand vond: een vrouwtje in de wind, een man met hond, een roze vrouw met bloemenkar.