MIJN VADER -1

Ik woon boven of eigenlijk deels in mijn galerie, vandaar natuurlijk de naam ARTACASA. Kunst in de casa, wat huis betekend in het Spaans. Niet dat ik speciaal iets met Spanje heb maar van alle voorstellen die mijn vader twintig jaar geleden deed, was dit de beste. En het was het idee die de lading ook het beste dekte.. nog steeds dekt. Ik vond het woord ook mooi met alleen hoofdletters achter elkaar, ARTACASA. Een ander voorstel van hem was ‘De Kunstkamer’ maar hij vond dat die naam teveel deed denken aan ‘De Kultuurkamer’ die in de oorlog bestond*. ROOM(ta)ART of KUNST(T)HUIS waren ook door hem verzonnen opties. Op de een of andere manier had ik in die tijd zelf blijkbaar geen ideeën want die vind ik nergens terug!

Mijn vader was ook degene die mij de lol van kunst heeft bijgebracht. Hij was zelf zo’n zondagsschilder die voor zijn plezier ergens in een veld ging zitten om dat wat er om hem heen te zien was vast te leggen. Ik tekende soms mee. Voornamelijk bloemetjes die ik met heel veel precisie naschilderde met aquarelverf. Hij ging wat grootser te werk en schilderde voornamelijk gebouwen. Dat zal zijn studie in Delft wel zijn geweest. Hij hield van kerken en wist daar ook veel van. Wij, mijn broer en zussen werden vaak meegenomen op wandelreizen en kerkbezoeken. Soms ging ik alleen met hem op stap.

Een zondag met mijn vader was er een van flink doorstappen. Daar hield hij erg van en ik heb dat zeker van hem geërfd. We begonnen op een rommelmarkt in Amsterdam, bezochten daarna een opening in een galerie om af te sluiten met een opera waar hij steevast in slaap viel. Zodra het stuk was afgelopen klapte hij zo verschrikkelijk hard ter compensatie, dat ik me altijd rot schaamde!

Na mijn Oma kocht hij 20 jaar geleden het tweede schilderij in mijn galerie en was hij een van de eerste exposanten van ARTACASA. En ook al is hij er niet meer, hij is toch altijd een beetje bij me.

*http://nl.wikipedia.org/wiki/Nederlandsche_Kultuurkamer