EL PRESIDENTE

Ik vlieg naar Quito en daarna door naar Guayaquil in Equador. De stad Quito ligt op grote hoogte (2850 meter) en ik heb van mijn collega’s gruwelverhalen gehoord over hoe beroerd je er kunt zijn. Vooral kortademigheid en hoofdpijn. Een beetje sporten is er daarom al helemaal niet fijn. Dat laatste moet ik natuurlijk even testen. Voor het ontbijt ga ik de fitness van het hotel in om een beetje te rennen op de loopband, buiten is het te gevaarlijk. 45 minuten op een middelmatige snelheid gaat prima. Geen hoofdpijn, duizeligheid maar ook geen goeie ideeën die ik normaal wel heb als ik hardloop! Da’s nou jammer!

Na een douche ga ik ontbijten. Het hotel heeft een lange tafel speciaal voor de KLM gereserveerd en één voor één schuiven mijn collega’s aan.

Onder het eten besluiten we een uitstapje te gaan doen. Het wordt een tripje naar de evenaar, een vulkaan en daarna naar de oude stad. We regelen een busje met gids. Nee, tijd om veel na te denken hebben we niet… we zijn hier tenslotte maar één dag.

Onze gids verteld ons onderweg van alles over Quito. Over de oude luchthaven die midden in de stad ligt en waar ik me nog een landing kan herinneren van toen we nog vanuit Bonaire op deze bestemming vlogen. Over een vulkaan die nog steeds actief is en over het nieuwe in aanbouw zijnde huis van de president. We rijden er langs. Een onooglijk modern en pompeus gebouw dat detoneert in het landschap. In zo’n huis kan volgens ons alleen maar iemand wonen die zichzelf erg belangrijk vindt.

We hebben een heerlijke dag die we afsluiten met de goddelijke sushi in het hotel. (Daarvoor laat je zelfs het lokale eten even voor wat het is.)

De volgende dag vliegen we van Quito naar Guayaquil. Een vluchtje van 30 minuten waar we toch een halve dag over doen. De busreis naar de luchthaven van Quito duurt bijna twee uur! We komen te laat aan en krijgen meteen te horen dat de we belangrijke gasten aan boord hebben. De president en zijn zoon van elf met een aantal lijfwachten vliegen met ons mee. We nemen “de kist”, zoals wij het vliegtuig noemen over van de bemanning die vanuit Amsterdam is gekomen. De lijfwachten van de president lopen ons lekker voor de voeten als we het vliegtuig klaarmaken voor vertrek. De passagiers stappen in, zo laat mogelijk gevolgd door de president met zijn gevolg. Deze super vriendelijke, charismatische, Rafael Correa, blijkt niet de persoon die wij dachten dat hij was na het zien van zijn in aanbouw zijnde huis. Hij straalt kracht uit en iedereen om ons heen lijkt wel in tranen als ze hem zien. Ze willen met hem op de foto en hij zoent en omarmt ze allemaal. Deze man is geweldig! Met zijn grote bruine ogen en vriendelijke lach ligt iedereen aan zijn voeten…inclusief wij!

PS: Guayaquil ligt weer op een acceptabele hoogte dus vanmorgen na een beetje hardlopen weer leuke ideeën!