Onverwacht naar Nairobi voor mijn andere baan. Een buitenkansje want in het prachtige Kenia wonen ook mijn vier sponsormeisjes. Ik moet zeggen onze sponsormeisjes want ik doneer samen met mijn zussen en een paar vrienden geld zodat deze vier kinderen naar school kunnen en iedere dag in ieder geval één maaltijd krijgen.

Hawo (11), Victoria (13), Queensy (12) en Sharon (13) wonen in de sloppenwijk Matopeni ten noorden van Nairobi. Ik belde met het hoofd van de school, Stephen, die me graag kwam halen om de meisjes even een dikke knuffel te geven. Stephen is geboren en getogen in deze sloppenwijk had ooit zelf een sponsor die hem de kans gaf om leraar te worden. Hij heeft het Boston Childrens Center opgezet om zo kinderen uit zijn sloppenwijk ook een kans te geven.

Victoria, Sharon, Queensy en Hawo

We rijden via een lokale supermarkt waar ik eten insla voor de drie families van onze meisjes. (één meisje, Sharon, heeft geen ouders meer en verblijft in de shelter van de school). Onderweg vertelt Stephen me dat de moeder van het jongste meisje, Hawo, een paar weken eerder is overleden in het ziekenhuis na hevige buikpijnen. Ze was nog erg jong en laat vijf kinderen, een werkeloze man en een ziekenhuisrekening na. Voor de oudste dochter Chaltu is nu geen geld meer om haar school af te maken. Mocht iemand nog een kind willen sponsoren…..

Bij de Boston Childrens Center aangekomen ga ik eerst bij de meisjes kijken om even bij te kletsen en ze een dikke kus te geven. Het is heerlijk om ze even te zien maar mijn onverwachte bezoekje maakt ze wel verlegen. Ik kom er daar achter dat Queensy’s opa ook is overleden. Omdat ze geen ouders meer heeft leeft ze bij haar opa en oma. Dat gezin is aanmerkelijk kleiner. Nu zijn alleen Queensy en haar oma nog over.

Victoria, Queensy en Hawo

Als de kinderen teruggaan naar hun klas lopen Stephen en ik de wijk in om de tassen met eten naar de families te brengen. De vader van Hawo is niet thuis maar een tante neemt het dankbaar aan en met behulp van Stephen kan ik haar condoleren met haar zus. Ik heb nog wat dollars in mijn portemonnee om in de pot van de ziekenhuisrekening te storten. De gemeenschap is heel hecht. Zo hebben ze in de moskee geld opgehaald om de rekening te betalen. Dat is bij lange na niet gelukt maar alle beetjes helpen. Wat ben ik blij dat het bij ons beter geregeld is.

Hawo en ‘Director’ Stephen

De ouders van Victoria zijn een heel mooi en lief stel. Erg jong met nu al zeven kinderen. Ze zijn altijd zo blij me te zien! Je kan zien dat deze mensen heel veel van elkaar houden en het leven accepteren zoals het komt en er sowieso wat van maken. Stephen en ik drinken er een colaatje en hij vertaalt al onze vragen. Ze zijn heel erg blij dat hun dochter naar school kan. Ze wil dokter worden. Wat zou het mooi zijn als dat lukt.

De ouders van Victoria

Na nog een snel bezoekje bij Sharon die op de middelbare school een stukje verderop zit, brengt Stephen me weer terug naar mijn hotel waar ik een paar uur later weer terugvlieg naar huis.

Kort maar krachtig maar elke minuut en iedere dollar waard. Ik hoop dat Nairobi vaker op mijn rooster staat.